Wauwel

Vandaag keek ik eens even met een onbevangen oog ( dat zoiets nog kan op mijn leeftijd ) rond in mijn docentenkamer. Ik heb daar wat foto’s van gemaakt, en die zal ik de lezers, die natuurlijk allemaal hevig in kerstsfeer zijn, vanavond even voorschotelen. Natuurlijk ook voorzien van het nodige toepasselijke commentaar. Maar nu eerst naar de wachtende aardappelen met sjuu, want Barneveld, hè?

Komt u dus straks nog even lezen en huiveren.

Zo, de aardappelen zijn op hun weg door het lichaam. De docentenkamer nu. Die komt bij ons, net als op veel andere scholen in deze tijd van het jaar het geval is, langzaam maar dwingend tot kerstsfeer. Een eerste aanzet is er al:

Vroeger werd er in de pauzes door een vast clubje docenten nog wel eens gedart. Wegens grote drukte en daardoor toenemend gevaar aan een pijltje gespietst te worden, blijft het bord werkeloos hangen tot het leerlingenaantal wat terugloopt.
Er is ook voor wat groen gezorgd. Het standaard “docentenkamergroen”, zeg maar:

In onze docentenkamer is het heel gezellig toeven, vooral met de kerst. Je kunt er je boterhammetje eten:

En je kunt er ook koffie drinken, uit je mok, of een plastic of kartonnen bekertje naar keuze:

Op een tafeltje apart staan de zoetjes, de poedermelk, en de suiker ( in een Calimero-doosje… )

Soms morst er iemand wel eens wat op de vloer, vermoedelijk koffie. Niet erg, want het gebeurt vaker.

Als de pauze voorbij is, gooit iedereen zijn bekertje in de prullenbak:

Zo, u ziet, het is heel gezellig bij ons in de docentenkamer, zo rond kerst. Straks mogen wij ons ook nog verheugen op de kerstkaarten van de “relaties”. Dat wordt geheid een hoogtepunt. Ik verwacht bijvoorbeeld een rijtje trekkers met een giertank in de modder: een kaart van een loonwerkbedrijf.  Of een speelse creatie van met slingers en ballen versierde bezems: van ons schoonmaakbedrijf.  Iets met wolken, vlammen en hemels licht: van ons bestuur. Ik verheug me ook al op de Pasen. Dan hebben we vast paassfeer…..’t Is altijd feest in het onderwijs.