Wauwel

Een maaltijd met ondermeer drie puberdochters kan een enerverende bezigheid zijn.  Naast de smaak van het vlees, de hardheid van de rijstkorreltjes en het over-de-datum-zijn van de yoghurt ( dus ook echt geen hap meer van eten als de datum één dag over tijd is, ook al zit het pak nog dicht ) is de man die zondags het vlees snijdt ook altijd een dankbaar onderwerp van gesprek. De jongste vroeg vandaag tussen twee happen door wat een prostaat was en waar die zat.
De oudste twee hielpen haar direkt uit haar onwetendheid met uitermate plastische omschrijvingen omtrent de plek en de werking van dit lichaamsdeel, waarbij en passant ook nog het bleken van het anushaar aan de orde kwam, en dat allemaal voordat ik mijn mond kon leegkauwen om een ander, wat minder beladen gespreksonderwerp aan te roeren.
Soms lijkt het wel of er geen maaltijd meer voorbij kan gaan zonder dat het over sex gaat, waarbij het idee dat vader en moeder dat ook nog wel eens hebben blijkbaar als een volslagen gruwel op de dochters overkomt. Op mijn bejaarde leeftijd van 53 word je door de jeugd verondersteld je daar niet meer aan te bezondigen, blijkbaar is dat een monopolie voor doorgeschoten pubers.

Zelfs het zoenen van de ene ouder door de andere wordt als afzichtelijk ervaren. Wij oudjes moeten dat in het donker doen, zonder geluid en niet langer dan vijf minuten.
Waarna een komkommer op tafel direkt weer een nieuwe uitbarsting van puberpraat tot gevolg heeft. Ach, nog een paar jaar, dan zijn zij ook weer het huis uit.