Middagje NOT. Mwah…

Ik was gister weer eens een middagje op de NOT, de Nationale Onderwijs Tentoonstelling. Tout onderwijsminnend Nederland begeeft zich naar dat tweejaarlijkse festijn , waarbij de woensdagmiddag qua drukte het absolute hoogtepunt is, want dan spoedt ook het voltallige primair onderwijs zich derwaarts. Er mag tenslotte geen les gemist worden.
Bij het oversteken van de drukke verkeersweg die langs het Jaarbeursgebouw loopt, pik je al die pedagogen en didactici er direct uit , want iedereen wacht daar keurig netjes tot het voetgangerslicht op groen springt. De wat meer roekelozen doen het heel gewaagd vijftig meter verderop bij de onbewaakte oversteekplaats, maar niet na uitvoerig eerst naar links, dan naar rechts en vervolgens weer  naar links te hebben gekeken.

De oogst van een middagje grabbelenHet was dus druk daar op die beurs, en zoiets begint al bij de garderobe, waar een aantal verhitte medewerkers het jassenaanbod van al die complete schoolteams in ontvangst moet nemen. In plaats van dat zo’n schoolleider nu eens hoffelijk de jassen van al zijn vrouwelijke collega’s aanneemt en die ter bewaring aanbiedt zodat de dames in de lange rij bij de toiletten ( waarom gaan vrouwen trouwens altijd met twee of met drie tegelijk naar de plee? Zou ik zo’n voorstel aan mijn mannelijke collega’s doen, dan zou dat de nodige gefronste wenkbrauwen opleveren ), maar nee, iedereen perste en wrong zich langzaam maar zeker naar de balie  en daar stond ik dan met samengeknepen benen tussen in, want ik wilde eigenlijk ook wel naar die WC. Daarbij komt dat ik altijd in een rij pleeg te staan waar vooraan allerlei oponthoud plaats vindt. Bij kassa’s zijn huisvrouwen op zoek naar een onvindbare  pinpas in één van de minstens drie reusachtige portemonnee’s die ze bij zich hebben, in bioscopen blijkt iemand een verkeerde film te hebben geboekt, en nu bij de NOT kreeg iemand een verkeerde jas terug, wat tot gevolg had dat al het bedienend personeel zich daar mee ging bemoeien.

Maar goed, na een klein halfuurtje waren alle garderobe- en toilethindernissen overwonnen en mocht ik mij laven aan al het moois wat de exposanten te bieden hadden, waarbij nog even de afschuwelijke gedachte door mijn  hoofd flitste of ik niet mijn toegangsbadge in mijn jas had laten zitten. Meestal ga ik op zo’n beurs uit medelijden eerst langs de “eenzame stands”, dat zijn van die leveranciers waar niemand interesse in lijkt te hebben, en waarbij de standhouders voor de zoveelste keer maar weer eens met de moed der wanhoop het stapeltje folders van links naar rechts te verschuiven of omgekeerd, om vervolgens te bedenken waar je het nu met je collega over moet hebben met nog drie dagen voor de boeg. Soms waagt er eentje op je af te komen, met een schuchter uitgestoken hand, en dan is het zaak zo snel mogelijk in je plattegrondje te duiken of te doen of er ineens een dringend telefoongesprek door komt.

Men sjouwt trouwens wat mee in allerlei uitgeverijboodschappentassen die bij nader inzien toch eigenlijk in een volgende hal wel weer gedumpt kunnen worden. De crisis slaat ook in het onderwijs hard toe: als wolven stort men zich op tafels met afgeprijsde lesmaterialen, voornamelijk voor het basisonderwijs, men dropt overal ijverig gegevens in de hoop één van de schaars aanwezige iPads te winnen en men bedenkt hoe men straks, weer op school, al die telefoontjes van bedrijven die naar aanleiding van jouw bezoek aan hun stand bij jou langs willen komen, kan afwimpelen.

Ik vond de beurs een teleurstelling: hét item van 2011, de tablet, schitterde grotendeels door afwezigheid, en de nadruk lag zoals alle andere edities vooral op ‘ouderwets’ lesmateriaal voor het basisonderwijs: boeken, digitale schoolborden ( ja u leest het goed ) voor in het klaslokaal, ideeën voor schoolreisjes, schoolmeubilair etc.  Een toonbeeld van Onderwijs 1.0 .
Zo’n massale beurs is eigenlijk uit de tijd. Een zo grote variëteit van spullen ( die wèl allemaal op het zelfde neerkomen ) doen je door de bomen het bos niet meer zien en ontaarden in een grabbelton voor armlastige scholen, waar men op jacht gaat naar gratis pennetjes en bloknootjes, om vervolgens als haringen in de trein opeengepakt weer naar huis te rijden en de volgende dag weer over te gaan tot alledaags lesgeven, waarbij je het al druk genoeg hebt om verder nog aan nieuwigheden te denken, laat staan te implementeren.

Het nieuwe onderwijs moet de scholen niet meer naar zich toe halen, het moet zèlf kleinschalig naar die scholen toe : maatwerk, in de vorm van een teammiddag waar bijvoorbeeld zo’n tablet eens even serieus uitgeprobeerd kan worden. Zoiets werkt niet in een stand met dringende en graaiende didactici. Grote beurzen zijn zóó 2010. Onderwijs moet je niet meer beperken tot één fysieke ruimte ergens in de Jaarbeurshal in Utrecht.  Daarvoor kom je niet uit Zeeland of Groningen. En een school hoeft dankzij nieuwe technieken ook niet meer aan één lokatie gebonden te zijn, net zoals leraren en leerlingen niet meer in de buurt van die school hoeven te wonen en daar ook nog eens alleen maar van negen tot vijf terecht kunnen. De nieuwe onderwijsbeurs gaat geheel digitaal. De vraag is alleen wanneer.

3 antwoorden op “Middagje NOT. Mwah…”

  1. niet alleen mislukte vrouwonvriendelijk poging “leuk” te willen zijn, helaas inhoudelijk ook kortzichtig en ongefundamenteerd. Als je serieus gezproken had met enkele standhouders,zoals bijv. de stand van Kennisnet of Apple, maar ook SMART en Heutink, dan had je gemerkt dat er weldegelijk een ‘onderwijs2.0′ visie bestaat. Dit soort beurzen zijn voor mij en heel veel collega’s erg inspirerend en door het netwerken wordt er gebouwd aan het steeds meer delen en uitwisselen van ideeen en content. Ook komen uit dit soort beursbezoekende contacten voort die weer leiden tot vervolgafspraken voor meet maatwerk. Helaas is het ‘flamen’ in een blog belangrijker gebleken dan over je eigen vooroordelen heen kijken. Een gemiste (leer)kans lijkt mij…over onderwijs 1.0 gesproken. Hopelijk in 2013 de herkansing om daadwerkelijk ‘openminded’ het gesprek aan te gaan.

  2. Tja, dat vrouwonvriendelijk haal ik er met de beste wil van de wereld niet uit; ik ben nog iemand van het genre deuren open houden en voor laten gaan. Wat betreft het flamen: ik geef niets meer dan een indruk van een beurs die mij na 2 jaar tijd niet veel nieuws heeft gebracht. Iedereen staat er ongetwijfeld met de beste bedoelingen, maar de onderwijspraktijk van alle dag is er helaas te vaak één van roeien met de riemen en het schaarse budget wat je hebt. Voor veel scholen is zo’n beurs dus niet meer dan een dagje luilekkerland waar men even weg mag dromen om daarna weer met een schok wakker te worden.
    Maar je bent van harte uitgenodigd voor een goed gesprek, Bas, bij voorkeur vóór 2013 😉

  3. Een eerlijke vraag verdient een eerlijk antwoord. Waarom dames altijd samen naar de wc gaan? Nou. Um. Dat hóórt zo. Dat had mevrouw Wauwel je ook kunnen vertellen. Het is vaak het moment dat het gesprek over auto’s gaat, of het moment in de reis dat een dame een schone wc vermoedt.
    Maar het is volgens mij ook een sociale check-up. Alleen als je een tafelgenote echt eng/gemeen/verwerpelijk vindt, zeg je niks over spinazie tussen haar voortanden, ga je niet samen met haar naar de wc en zeg je niet “je vest zit in je onderbroek en er hangt een labeltje uit je nek”. Foute dames staan er alleen voor. Op schoolreisjes moeten jongens van hun juf trouwens óók met z’n tweeën naar de wc. Da’s voor de jongens die in paniek raken als ze hun groepje niet meteen zien.
    Dus je had gelijk met je observatie: dat samen naar de wc gaan, is iets anders dan plassen.
    En ja!: naar de NOT gaan is ook zoiets: het gaat over iets anders dan naar onderwijsnieuwigheden kijken. Er zit een sociale component in. Niemand gaat alleen naar de NOT. En die tassen laten in de AlbertHeijn zien dat juf bijblijft. Of, in mijn geval: dat haar onderwijsvernieuwings-kennis al wat ouder is.
    Bas (vorige comment) vindt waarschijnlijk dat een heer het niet over damestoiletten zou moeten hebben omdat hij de prachtige parallel heeft gemist.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vijf × een =