De vaart der volkeren

In Barneveld staat ongeveer zegge en schrijve één redelijk oud gebouwtje: het
Veluws Museum Nairac. .
Volgens de krant zijn er nog meer oude bouwseltjes, die door de gemeente onlangs zijn voorzien van een bordje waardoor ze “als monument herkenbaar zijn.” Het ging
daarbij om een of ander winkeltje in de schaduw van het nieuwe gemeentepaleis, een oude schuur in Garderen en het museum.
U ziet het hier op een plaatje, met op de voorgrond local hero Jan van Schaffelaar, die ergens in de middeleeuwen als een soort Herman Brood na een flinke overdosis
omlaag schijnt te zijn gesprongen of geduwd. Herman BroodIn dit geval niet vanaf het dak van een hotel, maar van de plaatselijke kerktoren.

Het gebouwtje heeft onder andere een “Oudheidkamer”, een kreet die associaties oproept met pruiken, stukken potscherf, een paardenhoofdstel, pijpenkoppen, een oude po of voor mijn part een fossiele drol en iets of iemand in lokale klederdracht. En ja hoor, als je de website erop naleest, dan is er bijvoorbeeld een uiterst boeiende tentoonstelling over kanten sieraden en beschilderde eierdopjes, en tekeningen van iemand met de intrigerende naam Bob Brobbel, alle natuurlijk publiekstrekkers van jewelste.

Dat laatste is nu ook doorgedrongen tot de lokale bestuurders, want de plaatselijke krant leert ons dat de gemeente uitbreiding van het museum overweegt. Dat zou een enorme “economische en culturele” impuls voor Barneveld zijn. Daarvan heeft het gemeentebestuur natuurlijk nooit genoeg. Ik zie de feestelijke opening al helemaal voor mij: van heinde en verre komen bussen bejaarden op rollators aangeklotst,
de burgemeester heeft zich samen met zijn wethouders olijk verkleed in ouderwetse klederdracht ( inclusief kanten sieraden ), en serveert met een guitige lach koffie met Barneveldse sprits.

Op de radio roept men van een verkeersinfarct rondom Barneveld, zakenlieden spitsen de oren want zien nieuwe economische perspectieven en de hele culturele jetset van Nederland stort zich voortaan op dit bruisende culturele hart van Nederland

Na de rondleiding door B &W trekken deze zich weer terug in hun oudheidkamer ( waar ze eigenlijk tot in lengte van dagen zouden moeten blijven zitten, scheelt ook weer een nieuw gemeentehuis ), en de bezoekers overstromen Barneveld op zoek naar andere culturele uitspattingen van niveau, zoals het pluimveemuseum en… en… uhhh, ja.

O ja, beide musea zijn op de Dag des Heeren gesloten.

Hè ja, lekker fuseren!

Al jaren heb ik de onuitsprekelijke eer om als docent verbonden
te zijn aan een instituut wat zich voornamelijk toelegt op agrarisch onderwijs.
Toen ik daar in 1991 kwam werken had je daar een directeur en een onder-directeur,
en dat was het wel zo’n beetje.

Nu zijn we gefuseerd, gefuseerd en nog eens gefuseerd en heten
we de “Huppeldepup”-Groep. ( er moet natuurlijk een beetje aan de
privacy gedacht worden ).We hebben een Centrale Dienst in een mooi in de bossen
gelegen kantorencomplex, en lieden die vroeger bijvoorbeeld ergens leraar waren
op een lagere agrarische school in de polder noemen zich nu College van Bestuur
en ontvangen een riant salaris, dat na elke nieuwe fusie weer wordt opgekrikt.
Het College vergast ons na elke fusie weer op een “Huppeldepup-dag”,
om het ‘wij-gevoel’ met de nieuwe partner te versterken. Elke twee jaar hebben
we dus zo’n dag, ergens op een mooie locatie.
Het werkveld wordt dan verblijd met lovende toespraken door de bestuursleden,
met mooie zelfgemaakte Powerpoint-presentaties ( het bestuur heeft een cursus
Presenteren gevolgd en wil dat weten ook ), met een lunch met echte kroketten,
met een cabaret-voorstelling, met polonaise-dansen, met luxe full-color boekwerkjes
over zaken als missie en visie, en met als klap op de vuurpijl een mooie pen
met inscriptie, of een klokje of een thermoskan met schoollogo. U begrijpt,
na zo’n dag kan je arbeids-ethos niet meer stuk en ga je er weer minstens twee
jaar vol tegenaan.

Ook het College is af en toe natuurlijk aan de nodige ontspanning
toe, getuige deze foto’s die ik vond op een site van evenementenbureau “Holland
Evenementengroep
” ( ook al groep! ) Dit bureau biedt geheel verzorgde
evenementen aan , zoals bijvoorbeeld aan “De Zuipneuzen”, die enkele
dagen eerder aan de beurt waren. Op de eerste foto zien wij een groepje lieden,
waaronder minstens één bestuurslid, bezig met het oversteken van
het moeras aan onderwijsregeltjes, daarbij roeiend met de riemen die zij hebben.
Verder lijkt één der opvarenden verdacht veel op de zwangere bewoonster
van het Big Brotherhuis.
Op de andere foto zien we meen ik de voorzitter van ons geacht College, bezig
met het slechten van een nieuwe barrière.
Verder was daar nog een foto
van iemand die wat reclame maakt voor Bacardi
, maar dat zal vast wel – gezien
de voorbeeldfunctie van deze personen – geen bestuurslid zijn geweest.

Deze maand vond ik in mijn postvakje , naast een uitnodiging voor
een dagje onderwijs-congres vooor slechts 750 euro ex. btw ( met een echte ‘Keynote-speaker’!
), een luxueus uitgevoerd boekwerkje, waarin het College aankondigt een nieuwe
fusie te overwegen, dit keer met een hogeschool. Wat gaat het nu worden, schaal
17 ? Misschien mag je dan ook wel Keynote-speaker worden op zo’n interessant
congres !

Steeds harder in het Onderwijs (2)

Deze week in het onderwijs-nieuws, in het kader van “Steeds harder”:

Leeuwarden: Een 56-jarige leraar, werkzaam bij de VMBO-afdeling van het
Comenius
College
in Leeuwarden, heeft dinsdag een kopstoot ontvangen van een broer
van een leerlinge. Dat is woensdag door de politie Friesland bekendgemaakt.

Vlak voor het incident werd de leerlinge, 15 jaar oud, geschorst. Het meisje
was het daar blijkbaar niet mee eens, en belde haar 20-jarige broer, die direct
verhaal kwam halen. De jongen kwam schreeuwend de school binnen. Vlak daarna
gaf hij het slachtoffer een kopstoot, waar alle leerkrachten getuige van waren.

De politie heeft de zaak in onderzoek. De school heeft aangifte gedaan
van huisvredebreuk en vernieling.

En dan ook nog een ander berichtje, ook uit het nieuws van deze week:

Sliedrecht: De politie heeft een 13-jarige jongen uit Sliedrecht aangehouden
op verdenking van mishandeling en bedreiging van een medeleerling. De jongen
hield een nog warme aansteker tegen het gezicht van het 14-jarige slachtoffer
en kneep vervolgens zijn keel dicht. Dit heeft de politie woensdag bekendgemaakt.

Het voorval had 29 maart plaats op het schoolplein VMBO-school
de Lagewaard
aan de Burgemeester Keijzerweg in Papendrecht. De verdachte
vroeg zijn medeleerling om een sigaret. Toen hij die niet kreeg, reageerde de
13-jarige agressief. Een dag later zou hij het slachtoffer met de dood hebben
bedreigd.

Ut gaadt wel goet met het VMBO zoow.

Dagje Universiteit ( 1 )

Vandaag was ik een dagje op de Universiteit van
Utrecht
. Mijn dochter studeert daar namelijk eerste jaars psychologie, en
vandaag was het dus “Ouderdag”. Wij werden al vroeg verwelkomd op de Uithof
in – voor de kenners – het Martinus Langeveld gebouw , alwaar de sociale wetenschappen
zetelen, door in knallend roze gestoken studentes, die ons indeelden in groepjes
en van koffie en thee voorzagen.

Wij begonnen met een hoorcollege door o.a. Frans Verstraten ( hoogleraar psychonomie
) over: “Geheugen en aandacht”.
Nou, die aandacht was er wel, maar met mijn geheugen is het langzamerhand slecht
gesteld merk ik. U weet hoe Alzheimer van zijn voornaam heette? Nee? Nou, zo
begint het dus.

We kregen een aantal boeiende filmpjes en plaatjes voorgeschoteld, die ik
nu ijverig op het internet aan het zoeken ben, zodat u mee kunt genieten. Ik
heb de prof al aangeschreven in de hoop dat hij wat van zijn studiemateriaal
met ons wil delen. Een eerste aanzetje heb ik hier,
het is een programmaatje waarmee de verschillen tussen twee plaatjes binnen
een bepaalde tijd moeten worden opgespoord. Bij het eerste level strandde ik
al. Het is virusvrij, wijzigt bij het opstarten alleen een schermresolutie van
800×600 maar verspringt na afloop weer op de goede instelling.

Een ander leuk bewijs van hoe wij kijken is dit. Laadt het volgende filmpje,
kijk er 30 seconden naar en kijk vervolgens naar je rechterhand, die de computermuis
vast houdt. Wat zie je?


En deze is nog veel sterker: als je op het bovenstaande plaatje klikt opent
een webpagina waarop een filmpje wordt afgespeeld ( ’t is een Java-applet en
wel 7 mb groot, dus ga niet gelijk als een gek zitten klikken als er niets gebeurt.
). De bedoeling is als volgt: Kijk goed naar de spelers van witte team,
en tel goed hoeveel keer ze de bal naar elkaar overspelen
. Verder zeg
ik even niets…..

U hoort spoedig meer.

De bieb en het boekenweekgeschenk

We hebben weer een nieuw boekenweekgeschenk en we hebben een nieuwe Barneveldse
bieb. Het boekenweekgeschenk is dit jaar geschreven door ons aller Jan
Wolkers
, u weet wel. En wie wel eens werk van Jan Wolkers heeft gelezen weet:
het is soms een beetje viezig. Er komt soms SEX in voor. Er staan soms VIEZE WOORDEN
in. Er worden namen van GESLACHTSDELEN genoemd.
Ik lees wel eens een boek van Jan Wolkers, en die haal ik dan bijvoorbeeld ook
in de bibliotheek. “Terug naar Oegstgeest”is toch één
van mijn favoriete werken. Beetje ouderwets misschien, maar ik stam nu eenmaal
uit die tijd.

Nu gebeurt het wel eens, dat wanneer je een boek uit de bibliotheek
leent, dat daar soms een scheur in een bladzijde zit, of een koffievlek, of
een haar of andere onbestemde voorwerpen waarvan je niet wil weten wat het geweest
is. Soms zijn de woorden dan niet meer leesbaar. Je weet uit het zinsverband
dat er “ik” moet staan, maar zeker weet je dat niet. Het zou bijvoorbeeld
ook “pik” kunnen wezen. Maar dat is een VIES woord en dan heb je in
Barneveld een probleem. Er zijn namelijk lieden, die niet van VIEZE woorden
houden, en die vinden dat ook anderen deze VIEZE woorden niet mogen lezen.
Dus men neemt de pen ter hand en gaat ijverig aan het strepen, en wel zo fanatiek,
dat men soms dwars door de bladzijdes heen gaat.
Dat wordt straks met het nieuwe boekenweekgeschenk een probleem. Ook de voorkant
van dit boekwerkje is namelijk VIES. Er staat een blote juffrouw op. Het gaat
om dit plaatje.

Dat is inderdaad behoorlijk goor. Daarom heb ik het maar erg klein gemaakt.
Maar als u erop klikt, krijgt u een grotere versie.
Die Wolkers is gewoon een
viezerik: “Op een eiland in de Waddenzee ontmoet een fotograaf op het
naaktstrand een jonge vrouw, Kathleen. Wanneer hij haar later opzoekt in de
disco waar ze een zomerbaantje heeft, ziet hij dat ze wordt opgehaald door een
oude man. Niet veel later maakt de fotograaf kennis met Federici, die net als
hij onder de indruk blijkt van de mooie Kathleen. In de daaropvolgende dagen
ontstaat er een geheimzinnige band tussen de twee mannen. Ze vertellen elkaar
over hun leven en ervaringen, en volgen ondertussen de ontmoetingen tussen de
jonge vrouw en de oude man, die niet helemaal betrouwbaar lijkt. Wie is hij,
en wat doet hij eigenlijk op het eiland? En wie is de jonge man die hem en de
jonge vrouw vaak blijkt te vergezellen? Gaandeweg ontrafelen de twee mannen
de raadsels die de drie metgezellen omringen, waarbij ze stuiten op een levensgevaarlijk
en ingewikkeld complot” .

Zie je wel, dat vraagt om een stevige balpen. Wat gaat de bieb nu doen? Een
blanco kaft? Zwart streepje over de bilspleet? Broek aan, of beter nog, een
rok? Bieb, reageer eens? ( Kan onderaan door op “Reacties” te klikken.

Ik ga dus vrijdagavond naar de Bieb, om al het daar nog aanwezge
werk van Jan eens aan een streng onderzoek te onderwerpen. U hoort natuurlijk
nog van mijn bevindingen.