Wauwel in Jordanie, deel 1

Oplettende lezertjes zullen bemerkt hebben dat de schrijfwijze van Jordanie niet geheel volgens de regels geschiedt. Dit stukje wordt namelijk getypt vanaf een toetsenbord vol Arabische tekentjes. In eerste instantie lijkt het of alle verf  door veelvuldig gebruik is afgesleten, maar nadere beschouwing leert dat alle die witte kronkeltjes en vlekjes de Arabische aanslagen vormen. Het typen van deze eerste alinea is dus al een prestatie van formaat.

Via allerlei omwegen door de lucht, waaronder een vlucht van Hamburg naar Frankfurt die geheel gevuld leek met nare zakenlieden die allemaal enorme hoeveelheden zwarte laptoptassen meezeulden, en die wit wegtrokken wanneer je daar in het bagagevak nog iets bij probeerde te proppen, is Wauwel nu beland in Madaba, een stadje iets ten zuiden van Amman, niet ver van de Dode Zee.

Die Dode Zee is inderdaad ernstig dood, en geheel ingesmeerd met modder die mogelijk heilzaam zou kunnen zijn voor lijf en geest heb ik geconstateerd dat het water nog veel zouter is dan men zegt. Het brandt werkelijk op de tong, en bovendien is het uitermate geschikt om drijvend op te webloggen, want hoe je je beste ook doet, je drijft er als een soort kurk bovenop.

Aan de overzijde zie je de bergen en heuvels van Palestina, of Israël zo men wil, en kun je de torens van Jeruzalem in de verte onderscheiden. Het is een raar idee dat men daar in dat gebied naar het leven staat terwijl je zelf als decadente toerist daar met je voetjes in het water bungelt, te midden van grote groepen andere badgasten, waaronder een grote groep Libanese studenten die allemaal vreselijk trots op Beiroet waren en die allemaal erg geïnteresseerd waren in twee Nederlandse bezoekers.

Jordanië is – in tegenstelling tot Egypte – duur, behoorlijk duur zelfs. Nu is dat niet zo’n ramp, want geregeld weigeren de pinautomaten je ook maar enig bedrag uit te keren, en een medereiziger is als straf z’n pinpas al helemaal kwijt geraakt.

Straks gaat Wauwel naar Jerash, het Pompeï van het Midden-Oosten, om te mijmeren over hoe het vroeger allemaal was. De aangekondigde gladiator-show zal hij vermoedelijk aan zich voorbij laten gaan. Teveel overeenkomsten met het dagelijkse leven in het onderwijs.

Meer zodra er weer verbinding is.

Eén antwoord op “Wauwel in Jordanie, deel 1”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

zestien − tien =